ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

 


 

Συζήτηση σε πρώτο επίπεδο

 

Ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές, βαρυτικές ανωμαλίες, χωροχρονικά παράδοξα, παράξενα φώτα μέσα στη νύχτα, συμπτώματα μέθης από μερικούς, υστερικές αντιδράσεις από άλλους, περίεργα ατυχήματα, φακοί που δεν ανάβουν, φωτογραφίες που δε βγαίνουν, κενά μνήμης, πληθώρα ακουστικών φαινομένων, περίεργες λάμψεις... Τέλος πάντων, πού σταματάει η αλήθεια και πού ξεκινάει η μυθοπλασία; Ποιο θα μπορούσε να είναι το υπόβαθρο για όλα τα προηγούμενα, που κατά καιρούς έχουν αναφερθεί σε σχέση με την Πεντέλη και την περιοχή της σπηλιάς;

 

 

Θυμάστε πού βρίσκεται η σπηλιά; Ας κάνουμε μια βόλτα, να θυμηθούμε τι άλλο υπάρχει ή υπήρχε παλιότερα τριγύρω:

 

Λίγο πιο χαμηλά, επί του λόφου "Κουφού", βρίσκεται το Αστεροσκοπείο Πεντέλης. Από το 1995 έχει εγκατασταθεί και λειτουργεί εκεί σταθμός παρακολούθησης της Ιονόσφαιρας. Ο σταθμός αυτός συνεργάζεται με την ESA («European Space Agency» - «Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος»), καθώς και με αμερικανικά κέντρα, αποτελώντας τμήμα μεγάλου δικτύου σταθμών με αντικείμενο τη μελέτη της γήινης Ιονόσφαιρας. Εκτός από μελέτες που αφορούν την Ιονόσφαιρα, μετρήσεις γίνονται και για τη Μαγνητόσφαιρα, καθώς και για τη Θερμόσφαιρα της Γης.

 

Ψηλότερα, στην κορυφή της Πεντέλης, υπήρχε εγκατεστημένος επί πολλά χρόνια ο ΝΑΤΟϊκός σταθμός τηλεπικοινωνιών (ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΑ ΙΟΥΝΙΟΥ 2004).

 

Κατηφορίζοντας στους πρόποδες του βουνού, σε οπτική επαφή με τη σπηλιά, συναντούσαμε παλιότερα την υπόγεια ΝΑΤΟϊκή βάση τηλεπικοινωνιών του Πολεμικού Ναυτικού (ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΑΡΤΙΟΥ 2005).

 

Λίγο βορειοανατολικότερα, σε μικρή απόσταση από το βουνό, λειτουργούσε η υπόγεια αμερικανική βάση τηλεπικοινωνιών της Νέας Μάκρης.

 

Όμως, και για να ξεκινήσουμε από το τελευταίο, τι ακριβώς είναι μια βάση τηλεπικοινωνιών, και μάλιστα υπόγεια; Και, σε τι χρησίμευε μια τέτοια βάση στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ; Η επίσημη απάντηση είναι ότι το «US Navy» (USN) λειτουργεί τέτοιες βάσεις προκειμένου να επικοινωνεί με τις ανά τον κόσμο διασκορπισμένες μονάδες των στόλων του, και ιδιαίτερα με τα υποβρύχια.

 

Σύμφωνοι, όμως γιατί δεν υπάρχουν και βάσεις τηλεπικοινωνιών του αμερικανικού στρατού ή της πολεμικής αεροπορίας; H επίσημη, και πάλι, απάντηση είναι ότι υπάρχουν και τέτοιες, αλλά η κυρίως επικοινωνία εξυπηρετείται μέσω των βάσεων του Ναυτικού, λόγω της αυξημένης ασφάλειας και της μεγάλης εμβέλειας που αυτές παρέχουν. Μάλιστα, το USN ελεύθερα ανακοινώνει τη διαστρωμάτωση των χρησιμοποιούμενων συχνοτήτων:

 

 

Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι οι συγκεκριμένες βάσεις κάνουν πολλά περισσότερα από το να εξυπηρετούν απλώς την υπηρεσιακή στρατιωτική επικοινωνία. Ας μην ξεχνάμε ότι ο κλάδος της κατασκοπίας σε Αμερική και Αγγλία εξελίχθηκε τον 20ο αιώνα μέσα από τις τάξεις του Ναυτικού, ξεκινώντας ως Naval Intelligence (χαρακτηριστικό είναι ότι ο κινηματογραφικός Βρετανός πράκτορας 007 εμφανίζεται να φέρει το βαθμό του Πλωτάρχη). Όσο για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, αυτό έχει μια αξιοσημείωτη παράδοση στο να βρίσκεται μπλεγμένο στις συχνότητες. Πρώτα, στο πείραμα της Φιλαδέλφειας, επιχείρησε υποτίθεται την εξαφάνιση ενός ολόκληρου αντιτορπιλικού με τη χρήση πανίσχυρων ηλεκτρομαγνητικών πεδίων (http://www.viewzone.com/philadelphia.html). Μετά, τη δεκαετία του 1950, αναμίχθηκε και συγχρηματοδότησε το σχέδιο MKUltra της CIA, το οποίο σχετιζόταν με πειράματα ελέγχου των ανθρώπινων νοητικών λειτουργιών, κυρίως μέσω χρήσης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων (http://www.raven1.net/mk-gall.htm). Λίγο αργότερα, ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τα κύματα της μπάντας ELF («Extremely Low Frequencies» - «Εξαιρετικά Χαμηλές Συχνότητες») για να εξυπηρετεί τις στρατηγικές του επικοινωνίες.

 

Έχουν καμία σημασία όλα αυτά σε σχέση με την Πεντέλη; Πιθανώς έχουν. Αλλά, ας πούμε εδώ δυο λόγια για την ιστορία αυτών των κυμάτων ELF, των οποίων το αρκτικόγραμμα στα αγγλικά σημαίνει και «ξωτικό».

 

Το 1991, στη μικρή πόλη Taos του New Mexico των ΗΠΑ, πολλοί κάτοικοι άρχισαν να επισκέπτονται τους ΩΡΛ της πόλης τους παραπονούμενοι ότι άκουγαν διαρκώς έναν χαμηλής συχνότητας βόμβο. Οι ΩΡΛ τούς εξέτασαν και -ξέρετε τώρα πώς είναι οι γιατροί- αφού τους έγραψαν φάρμακα για την ωτίτιδα, τους καθησύχασαν, διαβεβαιώνοντας τους ότι θα τους πέρναγε. Όμως, ο βόμβος δε σταματούσε, και οι απελπισμένοι κάτοικοι επισκέφθηκαν τους μεγαλοΩΡΛ γιατρούς των γύρω περιοχών, οι οποίοι, αφού καυτηρίασαν τους συναδέλφους τους για τις λανθασμένες διαγνώσεις, άλλαξαν τις αγωγές και καθησύχασαν τους ταλαίπωρους «ασθενείς» ότι θα τους πέρναγε. Ο βόμβος, όμως, δε σταματούσε. Μερικοί κάτοικοι πρόσεξαν ότι ο βόμβος αυτός γινόταν αισθητός μόνο ενόσω βρίσκονταν στην περιοχή κατοικίας τους (Taos, New Mexico) και σταματούσε όταν απομακρύνονταν από αυτή. Το θέμα έγινε γνωστό και πήρε διαστάσεις. Σύντομα μαθεύτηκε ότι και άλλοι άνθρωποι, σε διάφορα σημεία της Γης, βασανίζονταν από τον ίδιο βόμβο, και μάλιστα ότι αυτό ήταν κάτι που συνέβαινε από χρόνια. Ο ήχος, έλεγαν εκείνοι που τον άκουγαν, έμοιαζε με το θόρυβο μιας μηχανής Diesel που δουλεύει σε μεγάλη απόσταση, ήταν δε τόσο ανεπαίσθητος και υποκειμενικός ώστε κανένα μικρόφωνο ακριβείας δεν μπορούσε να τον συλλάβει. Ο ήχος και το φαινόμενο ονομάστηκαν "Taos Hum" ("Βόμβος του Τάος"), και έκτοτε χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο καταπιάστηκαν με προσπάθειες ερμηνείας του (http://www.eskimo.com/~billb/hum/hum.html).

 

Σύντομα παρατηρήθηκε ότι κοντά στις περιοχές όπου ο βόμβος γινόταν ακουστός υπήρχαν συνήθως βάσεις του USN. Η σύνδεση μεταξύ Taos Hum και συστήματος επικοινωνιών ELF δεν άργησε να γίνει, και αρκετοί ερευνητές υποστήριξαν ότι, άμεσα ή έμμεσα, υπεύθυνα για το βόμβο ήταν τα κύματα της μπάντας ELF (http://www.fiu.edu/~mizrachs/Taos-hum.html). Μάλιστα, σε ορισμένες μελέτες διατυπώθηκε η άποψη ότι ο βόμβος γινόταν αισθητός, όχι μέσω παλμών του ακουστικού τυμπάνου και περαιτέρω μετάδοσης τους δια της ακουστικής οδού στον εγκέφαλο, αλλά μέσω απευθείας ερεθισμού και ενεργοποίησης νευρώνων στο εγκεφαλικό κέντρο της ακοής και αλλού. Αυτό, βέβαια, θα σήμαινε ότι τα κύματα ELF έχουν την ικανότητα να επηρεάζουν άμεσα λειτουργίες του εγκεφάλου, με απρόβλεπτες (ή προβλέψιμες) συνέπειες. Θα εξηγούσε, επίσης, την αδυναμία αντικειμενικής καταγραφής του βόμβου, καθώς και το γεγονός ότι αυτός μπορούσε να γίνεται αισθητός από ορισμένα άτομα, ενώ από άλλα όχι.

 

Το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό ανακοίνωσε το 2004 την οριστική κατάργηση του συστήματος επίγειων πομπών κυμάτων ELF και την αντικατάσταση του με πιο προηγμένα συστήματα. Συμπτωματικά, ήταν την ίδια χρονιά που η έκταση την οποία καταλάμβανε η υπόγεια ναυτική βάση στους πρόποδες της Πεντέλης αποδεσμεύτηκε και αποδόθηκε στον Δήμο Βριλησσίων (ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΑΡΤΙΟΥ 2005).

 

Ας αφήσουμε, όμως, εδώ για λίγο την Πεντέλη και ας πεταχτούμε στη γειτονική Νέα Μάκρη, μέσα από τις σελίδες ενός παράξενου βιβλίου, και μίας ακόμα πιο παράξενης ιστορίας.

 

Ήταν το 1990 όταν σε ένα φίλο και συνεργάτη έφτασε με περίεργο τρόπο ένα δέμα χωρίς ένδειξη αποστολέα. Ο φίλος μας το άνοιξε και βρήκε μέσα ένα βιβλίο. Επρόκειτο για το "Έλληνες Πράκτορες της CIA και της KGB (Ντοκουμέντα από το Ανέκδοτο Αρχείο των Χένρυ Τάσκα - Τομ Καραμεσίνη)", ανώνυμου συγγραφέα (ΒΛΕΠΕ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ). Μέσα στις σελίδες του βιβλίου, ορισμένες παράγραφοι ήταν μαρκαρισμένες με φωσφοριζέ μαρκαδόρο. Σημειώνουμε ότι τον καιρό εκείνο επισκεπτόμασταν την Πεντέλη και τη σπηλιά συστηματικά, και ήταν δύσκολο να περάσει εβδομάδα δίχως να έχουμε πραγματοποιήσει δύο τουλάχιστον επισκέψεις στο μέρος. Σημειώνουμε, επίσης, ότι το βιβλίο αυτό δεν καταπιανόταν με περίεργα φαινόμενα, ούτε αναφερόταν στην Πεντέλη. Κατά ενδιαφέροντα τρόπο, σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την έκδοση του εξαφανίστηκε από τα ράφια των βιβλιοπωλείων και δεν επανεκδόθηκε ποτέ, σε αντίθεση με άλλα, συνωμοσιολογικά, σούπερ αποκαλυπτικά βιβλία-παραμύθια που κοσμούν τις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Θυμίζουμε, τέλος, ότι ο Χένρυ Τάσκα διετέλεσε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα και υπήρξε θύμα «αδιευκρίνιστου αυτοκινητιστικού δυστυχήματος» στην Ιταλία, λίγο αφότου εγκατέλειψε την πρεσβεία της Αθήνας. Ο Τομ Καραμεσίνης διετέλεσε σταθμάρχης της CIA στην Ελλάδα την περίοδο 1965-1975 (τι περίεργη περίοδος, αλήθεια) και πέθανε στις ΗΠΑ προσβεβλημένος από αδιευκρίνιστη μορφή καρκίνου, του οποίου η διάγνωση έγινε την πρώτη εβδομάδα της αποχώρησης του από την υπηρεσία. Το απόσπασμα που ακολουθεί προέρχεται από το εν λόγω βιβλίο.

 

 

Ο Τομ Καραμεσίνης, σταθμάρχης της CIA στην Αθήνα, άκουγε με προσοχή όσα του έλεγε ο "ανακριτής" της χθεσινής επιχείρησης. Ήταν γερμένος προς τα πίσω και με τα μάτια καρφωμένα στο ταβάνι του γραφείου του.

 

"Τελείωσες;", ρώτησε το συνεργάτη του όταν εκείνος ολοκλήρωσε την αναφορά του. "Μην πειράξετε τον αδελφό του. Είναι καλύτερα που δε θα μπορέσει η αστυνομία να τον αναγνωρίσει. Μπελάς κι αυτός!"

 

Ο σταθμάρχης άναψε ένα ελληνικό τσιγάρο και ρώτησε τον "ανακριτή": "Είχε, λοιπόν, τόση σημασία αυτό το καταραμένο σχεδιάγραμμα;".

 

"Ναι", απάντησε εκείνος. "Γι' αυτό οι Ρώσοι πληρώνουν δύο εκατομμύρια δολάρια. Είναι ο ακριβότερος χάρτης του κόσμου επειδή συνοδεύεται από την επιστημονική ανάλυση των χρήσεων του. Και από μια γραπτή έκθεση".

 

"Έκθεση είπες; Τι έκθεση;" ρώτησε ο Τομ.

 

Τότε ο "ανακριτής" εξήγησε στον Καραμεσίνη το περιεχόμενο αυτής της σπουδαίας έκθεσης που αποτελούσε ταυτόχρονα μια καταπληκτική αποκάλυψη. Η περιοχή της Νέας Μάκρης δεν επιλέχθηκε τυχαία από το Πεντάγωνο των ΗΠΑ για την εγκατάσταση της περίφημης στρατιωτικής βάσης. Ακριβώς σε αυτό το σημείο, ένα σπάνιο φυσικό φαινόμενο κάνει τη χρησιμότητα της τοποθεσίας μοναδική στον κόσμο.

 

Πρόκειται για το "Μαγνητικό Μάτι", που βρίσκεται στη θαλάσσια λωρίδα μεταξύ Νέας Μάκρης και Πεταλιών, στον Ευβοϊκό κόλπο και αποτελεί το ένα άκρο ενός "Μαγνητικού Τούνελ" (Magnetic Tunnel).

 

Η πρώτη κατηγορία των μαγνητικών δραστηριοτήτων της Γης είναι εξωτερική, δηλαδή στην ατμόσφαιρα και στο διάστημα (ζώνες Van Allen), και είναι υπεύθυνη για τις βιολογικές μεταβολές.

 

Η δεύτερη μαγνητική δραστηριότητα αναπτύσσεται στα έγκατα του πλανήτη. Το πιο καταπληκτικό φαινόμενο της δραστηριότητας αυτής είναι το "Μαγνητικό Τούνελ". Μπορούμε να το φανταστούμε σαν ένα σωλήνα με διάμετρο από μερικές εκατοντάδες μέτρα έως μερικά χιλιόμετρα που ξεκινάει από ένα σημείο της επιφάνειας της Γης και καταλήγει σε κάποιο άλλο σημείο της επιφάνειάς της, συνήθως στην "πίσω πλευρά".

 

 

Μέσα στο "Μαγνητικό Τούνελ" υπάρχει ένα συνεχώς κινούμενο κύμα με ασύλληπτη ενέργεια.

 

Στις απολήξεις του "Μαγνητικού Τούνελ" τα μαγνητικά φαινόμενα είναι πολύ έντονα, όπως π.χ. η παλίρροια στο στενό του Ευρίπου, που είναι αποτέλεσμα του "Μαγνητικού Τούνελ" σε συνδυασμό με το μαγνητικό πεδίο της Σελήνης. Η συνεχής μεταφορά ενέργειας από το ένα άκρο στο άλλο και αντίστροφα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μετάδοση κάθε είδους ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, που μπορούν να "φορτωθούν" και να "ταξιδέψουν" επάνω στα ήδη ταξιδεύοντα μαγνητικά κύματα από τη μια άκρη του "Μαγνητικού Τούνελ" στην άλλη και αντίστροφα.

 

Η μία άκρη αυτού του σπάνιου "Μαγνητικού Τούνελ" είναι μέσα στη θάλασσα, μπροστά ακριβώς στη βάση της Νέας Μάκρης. Η άλλη άκρη είναι στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ, κάπου κοντά στο Λάγκλεϋ (Έδρα της CIA).

 

Το μεγάλο πλεονέκτημα γι' αυτή τη σιωπηρή και παντελώς αφανή μετάδοση είναι ότι εξυπηρετούνται πολλοί και σπουδαίοι σκοποί και στόχοι. Επικοινωνίες, παρακολουθήσεις κινήσεων εχθρικού στόλου, απόρρητες πληροφορίες, data κλπ. Χωρίς κανένα απολύτως έξοδο (κεραίες, υπαλλήλους, μηχανήματα κ.ά.). Και το εκπληκτικότερο απ' όλα, με "φυσική στεγανή ασφάλεια". Γιατί εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι στο "Μαγνητικό Τούνελ" δεν υπάρχει δυνατότητα να "μπει άλλος" με κανένα φυσικό ή τεχνητό τρόπο.

 

Έτσι όλα τα υψηλού βαθμού ασφαλείας (Top Secrets) σήματα των υπηρεσιών Άμυνας και Πληροφοριών των ΗΠΑ, αφού "συλλέγονται" στη Νέα Μάκρη ταξιδεύουν τζάμπα με απόλυτη ασφάλεια στον παραλήπτη τους, που είναι το Πεντάγωνο και η CIA στη Βιρτζίνια.

 

Τα "Μαγνητικά Τούνελ" αποκαλύπτονται σχετικά εύκολα. Αν δηλαδή σε ένα τόπο υπάρχει έντονη μαγνητική δραστηριότητα, εκεί βρίσκεται το άκρο κάποιου "Μαγνητικού Τούνελ". Σ' αυτό το άκρο "φορτώνεται" μια απλή κωδικοποιημένη συχνότητα και "ανιχνεύεται" η απόληξη του, δηλαδή το άλλο άκρο του "Μαγνητικού Τούνελ".

 

Αυτό γίνεται με τη βοήθεια του υπάρχοντος δικτύου ραντάρ ή και με ιπτάμενα ραντάρ, τα γνωστά Awacks.

 

Όταν ανακαλυφθεί το "τέλος" του "Μαγνητικού Τούνελ" και τυχαίνει να βρίσκεται σε συμμαχικό έδαφος, είναι εκμεταλλεύσιμο με ένα ραντάρ (δέκτη - λήπτη). Και αν είναι πολύ σημαντικό, με μεγάλη χωρητικότητα και ισχυρή ενέργεια, γίνεται πολύτιμη στρατιωτική βάση τύπου Νέας Μάκρης.

 

Επομένως το μέρος επιλέχθηκε όχι βέβαια με κριτήριο την ωραία θάλασσα... Η βάση στη Νέα Μάκρη είναι πολύτιμη και αναντικατάστατη όσο το "Μαγνητικό Τούνελ" έχει το ένα άκρο του εκεί. Και για να συμπληρωθεί μια μαγνητική περίοδος, χρειάζονται μερικά εκατομμύρια χρόνια...

 

 

Η βάση της Νέας Μάκρης απείχε γύρω στα οκτώ χιλιόμετρα από την Πεντέλη. Ο σταθμός ελέγχου Ιονόσφαιρας του Αστεροσκοπείου Πεντέλης, πάλι, βρίσκεται πολύ πιο κοντά, γύρω στα δύο χιλιόμετρα από τη σπηλιά και σε οπτική επαφή με αυτή. Ναι, ασφαλώς τα στοιχεία που συλλέγονται από το σταθμό βοηθούν στην ανάλυση της γήινης Ιονόσφαιρας και Μαγνητόσφαιρας, μήπως όμως δεν είναι αυτή η μόνη τους χρήση; Υπάρχει περίπτωση τα στοιχεία αυτά, που αποστέλλονται σε Αμερική και Ευρώπη, να τυγχάνουν κάποιας περαιτέρω επεξεργασίας και αξιολόγησης; Γιατί στην Πεντέλη; Ένας τέτοιος σταθμός θα μπορούσε να είχε δημιουργηθεί οπουδήποτε αλλού. Και, τελικά, μήπως και τα έργα του 1977/1990, μέσα και γύρω από τη σπηλιά, σχετίζονταν άμεσα ή έμμεσα με την ύπαρξη του υπόγειου ηλεκτρομαγνητικού «ποταμού» που περιγράφεται στο προηγούμενο απόσπασμα, και την προσπάθεια μελέτης και αξιοποίησης του; Όταν προσπαθείς να μελετήσεις κάτι που ρέει υπογείως, τι μέρος θα ήταν πιο κατάλληλο για να στήσεις τη βάση σου από μία σπηλιά που βρίσκεται στο διάβα της ροής αυτής;

 

 

Σύμφωνα με όσα ορίζει η Φυσική, τα μεγέθη του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, της βαρύτητας και του χωροχρόνου είναι αλληλένδετα μεταξύ τους και δεν αναλύονται ξεχωριστά το ένα από το άλλο. Στην Ιατρική, από την άλλη, γνωστές μεταξύ των νευροφυσιολόγων είναι οι επιδράσεις που ασκούν ηλεκτρομαγνητικά κύματα ορισμένων συχνοτήτων στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Θα μπορούσαν κάποιες ενδεχόμενες ανωμαλίες του ηλεκτρομαγνητικού ή/και βαρυτικού πεδίου της περιοχής της Πεντέλης να είναι υπεύθυνες για μέρος τουλάχιστον των παράξενων φαινομένων που έχουν αναφερθεί με επίκεντρο το βουνό;

 

Ίσως. Αλλά, τελικά, θα ήταν οι διαταραχές του ηλεκτρομαγνητικού/βαρυτικού πεδίου που θα γεννούσαν τα φαινόμενα, ή θα ήταν η ίδια η παραδοξότητα του τόπου που θα εκδηλωνόταν, μεταξύ άλλων, και μέσω διαταραχών πεδίου; Με άλλα λόγια, οι όποιες μετρήσιμες διαταραχές θα ήταν αιτία ή αποτέλεσμα μιας ευρύτερης κατάστασης;

 


 

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ